در این دستور، سنگدان با پخت طولانی نرم میشود، دل بافت گوشتی خود را حفظ میکند و جگر در آخرین مرحله به غذا اضافه میشود. ترکیب فلفل سیاه، آویشن، سیر و مقدار کمی سس ورچستر نیز به سس عمق و عطر بیشتری میدهد.
🗓 ۰۵ شهریور ۱۴۰۵
در آشپزی فرانسوی، همیشه بهترین غذاها از گرانترین قسمتهای گوشت تهیه نمیشوند. یکی از نمونههای جالب این سبک آشپزی، خوراکها و راگوهایی هستند که با قسمتهای کمتر استفادهشده پرندگان تهیه میشوند؛ غذاهایی آرامپز با سسی غلیظ و معطر که طعم خود گوشت در آنها نقش اصلی را دارد.
راگوی دل، جگر و سنگدان بوقلمون را میتوان نسخهای الهامگرفته از خوراک سنتی فرانسوی Alycot یا Alicot دانست؛ نوعی راگوی روستایی که در جنوبغرب فرانسه با احشاء و قسمتهای مختلف پرندگان تهیه میشود.
برای حدود ۳ تا ۴ نفر:
سنگدان بوقلمون: ۳۰۰ گرم
دل بوقلمون: ۲۰۰ گرم
جگر بوقلمون: ۲۰۰ گرم
قارچ: ۲۰۰ گرم
پیاز متوسط: ۱ عدد
کره: ۴۰ تا ۵۰ گرم
آرد: ۱ قاشق غذاخوری
آب یا استاک مرغ و بوقلمون: حدود ۴۰۰ میلیلیتر
سیر: ۱ تا ۲ حبه
آویشن: ½ تا ۱ قاشق چایخوری
برگ بو: ۱ عدد
فلفل سیاه تازه آسیابشده: حدود ½ قاشق چایخوری
سس ورچستر: ۱ تا ۲ قاشق چایخوری
نمک: به میزان لازم
جعفری تازه: برای پایان کار
سنگدان بوقلمون نسبت به دل و جگر بافت بسیار سفتتری دارد و به زمان بیشتری برای پخت نیاز دارد.
سنگدانها را تمیز کرده و به قطعات تقریباً ۲ تا ۳ سانتیمتری تقسیم کنید. آنها را ابتدا حدود ۱۵ دقیقه در آب با حرارت ملایم بپزید.
سنگدانها را از آب خارج کنید اما آب پخت را دور نریزید؛ این مایع سرشار از طعم است و میتواند پایه سس راگو باشد.

حدود ۲۰ تا ۲۵ گرم کره را در قابلمه بریزید. سنگدانهای نیمپز را اضافه کرده و چند دقیقه تفت دهید تا سطح آنها کمی طلایی شود.
پیاز خردشده را اضافه کنید و حدود ۳ تا ۵ دقیقه دیگر تفت دهید تا نرم و شفاف شود.
در این مرحله یک قاشق غذاخوری آرد روی مواد بریزید و حدود یک دقیقه تفت دهید. آرد علاوه بر گرفتن طعم خام خود، بعداً باعث ایجاد سسی غلیظ و مخملی خواهد شد.
حالا مقداری از آب پخت سنگدان یا استاک را به قابلمه اضافه کنید تا تقریباً به سطح مواد برسد.
آویشن، برگ بو و یک حبه سیر را اضافه کنید و اجازه دهید سنگدان با حرارت بسیار کم حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه دیگر بپزد.
آویشن یکی از بهترین گیاهان معطر برای گوشت و خوراکهای آرامپز است. رایحه گرم و گیاهی آن بدون اینکه مزه گوشت را بپوشاند، بوی سنگین احشاء را متعادل میکند.
برای این غذا میتوانید از آویشن کوک مارکت استفاده کنید؛ بهخصوص در پخت طولانی بهتر است آویشن از ابتدای مرحله آرامپز شدن وارد غذا شود تا فرصت کافی برای آزاد کردن عطر خود داشته باشد.
دل نسبت به سنگدان بسیار سریعتر میپزد.
وقتی سنگدان تقریباً نرم شد، دلهای تمیز و خردشده را اضافه کنید. حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پخت ملایم برای دل کافی است.
اگر دل از ابتدای کار همراه سنگدان پخته شود، احتمال سفت و خشک شدن آن بیشتر خواهد بود.
قارچها را نسبتاً درشت برش بزنید.
در یک تابه جداگانه کمی کره را داغ کرده و قارچها را روی حرارت نسبتاً زیاد تفت دهید. وقتی قارچها طلایی شدند، سیر خرد یا رندهشده را اضافه کنید.
سیر را زیاد سرخ نکنید؛ حدود ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه برای آزاد شدن عطر آن کافی است.
ترکیب سیر با کره، قارچ و آویشن یکی از بخشهای مهم شخصیت عطری این راگو را میسازد.
در غذاهایی که با دل، جگر و سنگدان تهیه میشوند، استفاده بیش از حد از ادویه میتواند طعم اصلی مواد را کاملاً بپوشاند.
به همین دلیل یکی از مهمترین ادویههای این دستور فلفل سیاه است.
فلفل سیاه علاوه بر تندی ملایم، رایحه گرم و چوبی ایجاد میکند که بهخصوص با جگر، قارچ، کره و آویشن هماهنگی بسیار خوبی دارد.
بهتر است بخشی از فلفل سیاه کوک مارکت هنگام پخت و مقدار کمی نیز درست در پایان کار اضافه شود تا رایحه تازه فلفل در غذا باقی بماند.
سس ورچستر جزء دستور سنتی Alycot فرانسوی نیست؛ اما در این نسخه میتوان از مقدار کمی سس ورچستر برای افزایش عمق مزه استفاده کرد.
وقتی سس راگو تقریباً آماده شد، حدود ۱ تا ۲ قاشق چایخوری سس ورچستر اضافه کنید.
هدف این نیست که مزه ورچستر بر غذا غالب شود. مقدار کم آن باعث ایجاد لایهای از شوری، ترشی و اومامی میشود و طعم گوشتی دل و سنگدان را برجستهتر میکند.
سس ورچستر کوک مارکت را بهتر است در مراحل پایانی اضافه کنید و پس از آن حتماً غذا را بچشید؛ زیرا خود سس مقداری شوری دارد و ممکن است به نمک کمتری نیاز داشته باشید.

جگر بوقلمون را از دل و سنگدان کمی درشتتر برش بزنید.
مقداری کره را در تابه کاملاً گرم کنید و جگرها را سریع تفت دهید تا سطح آنها رنگ بگیرد ولی داخلشان بیش از حد خشک نشود.
سپس جگر را در چند دقیقه پایانی پخت به راگو اضافه کنید.
پخت طولانی جگر یکی از اشتباهات رایج در تهیه خوراک احشاء است؛ زیرا جگر لطافت خود را از دست داده و بافتی خشک و گچی پیدا میکند.
قارچهای تفتخورده را به قابلمه اضافه کنید و اجازه دهید چند دقیقه همراه راگو بجوشند.
برگ بو را خارج کنید و غلظت سس را بررسی کنید. سس نهایی باید به اندازهای غلیظ باشد که سطح قطعات گوشت را بپوشاند، اما نباید حالت خمیری پیدا کند.
در آخر یک تکه کوچک کره سرد داخل سس بیندازید و قابلمه را آرام تکان دهید.
کمی جعفری تازه، فلفل سیاه و در صورت نیاز نمک اضافه کنید.
حالا یک راگوی غلیظ، براق و بسیار معطر دارید.
این خوراک به دلیل داشتن سس غلیظ بهتر است با یک همراه ساده سرو شود. پوره سیبزمینی کرهای یکی از بهترین انتخابهاست؛ زیرا سس راگو را جذب میکند و در عین حال مزه قدرتمند احشاء را متعادل نگه میدارد.
نان روستایی برشته، سیبزمینی تنوری یا حتی مقدار کمی برنج ساده نیز میتوانند همراههای مناسبی باشند.
راز خوشطعم شدن این غذا استفاده زیاد از ادویه نیست؛ بلکه ایجاد تعادل میان چند طعم مشخص است.
فلفل سیاه گرما و رایحه ایجاد میکند، آویشن شخصیت گیاهی و روستایی غذا را میسازد، سیر با کره و قارچ لایه عطری عمیقتری ایجاد میکند و مقدار کمی سس ورچستر اومامی و پیچیدگی بیشتری به سس میدهد.
با همین چند ماده میتوان قسمتهایی از بوقلمون را که معمولاً کمتر مورد توجه قرار میگیرند، به یک خوراک متفاوت و جذاب تبدیل کرد؛ نمونهای خوب از همان تفکری که در آشپزی روستایی اروپا بارها دیده میشود: استفاده از تمام بخشهای ماده غذایی و تبدیل مواد ساده به یک غذای ارزشمند.
هنوز نظری منتشر نشده است.